Έλλη Κοκκίνου: «Το διαζύγιο των γονιών μου δεν με σημάδεψε, χάρηκα που χώρισαν»
Το διαζύγιο το δικό της όμως - όπως παραδέχθηκε - το βίωσε στην αρχή ως προσωπική αποτυχία.
Για την προσωπική της ζωή και όχι μόνο, μίλησε η Έλλη Κοκκίνου στην συνέντευξη που έδωσε στην εκπομπή του Τάσου Τρυφωνος «Τετ α Τετ» και αναφέρθηκε στο διαζύγιό της, αλλά και στο διαζύγιο των γονιών της.
«Ο χωρισμός των γονιών μου δε με σημάδεψε καθόλου, παρά μόνο εκείνη τη στιγμή. Τους το είπα και μετά από κάποια χρόνια ότι χάρηκα πάρα πολύ που χώρισαν. Εκ του αποτελέσματος πάντα κρίνουμε. Έπαθα μια κρίση τη στιγμή που μου το ανακοίνωσαν αλλά από εκεί και πέρα ήταν τόσο ομαλά τα πράγματα.
Μια οικογένεια, αν είναι όπως πρέπει να είναι, είναι ωραίο να μένει μαζί, αν οι συνθήκες όμως δεν ευνοούν, είναι καλύτερα οι γονείς να χωρίζουν για το καλό των παιδιών. Και όταν χωρίσουν, να μπορούν να ξεχωρίσουν το παιδί με τα προβλήματα τα δικά τους. Πρέπει να είναι δυο τελείως διαφορετικά πράγματα και το παιδί δεν πρέπει να αντιλαμβάνεται, όσο είναι δυνατόν, τίποτα» τόνισε η τραγουδίστρια.
Και συμπλήρωσε: «Τον μπαμπά μου τον έβλεπα κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο ή και κάθε Σαββατοκύριακο. Δεν υπήρχε αυτή η αυστηρότητα των δικαστικών αποφάσεων. Είχαν μια πολύ ομαλή σχέση. Το μέλημά τους ήταν να είμαι εγώ καλά. Το Πάσχα συνήθως πήγαινα με τον μπαμπά στην εξοχή. Χριστούγεννα-Πρωτοχρονιά με τη μαμά στο εξωτερικό για σκι».
Μιλώντας για το δικό της διαζύγιο εξήγησε: «Το διαζύγιο στην στην αρχή το έζησα ως προσωπική αποτυχία. Μετά όμως το είδα ως μια νέα αρχή. Έτσι έπρεπε να το δω εξ αρχής. Ουλές το δικό μου διαζύγιο δεν άφησε. Επειδή όμως ήθελα να κάνω και δεύτερο παιδί, στεναχωρήθηκα που δεν καταφέραμε να κρατήσουμε τον γάμο αυτό. Από τη στιγμή όμως που ήρθαν έτσι τα πράγματα, πολύ ώριμα και πολιτισμένα πήραμε αυτή την απόφαση για το καλό όλων μας.
Τον πρώτο καιρό είχα τύψεις. Τον πρώτο καιρό, που έβλεπα τις κούτες στο καινούργιο σπίτι, υπήρχαν βραδιές που έκλαιγα και προσπαθούσα να ανακτήσω δύναμη για την επόμενη μέρα. Είχα και κάποιες κρίσεις πανικού, που τότε δεν ήξερα τι ήταν γιατί δεν το είχα ξαναβιώσει.
Είχα ήδη πάει σε παιδοψυχολόγο και ήμουν πανέτοιμη για οποιαδήποτε ερώτηση θα μπορούσε να μου κάνει ο Αλέξανδρος. Είναι δύσκολες και επικίνδυνες οι ερωτήσεις και πρέπει να είσαι πάρα πολύ έτοιμος στο τι θα απαντήσεις σε ένα παιδί».